Hiszpania Ibiza

Opis

Cztery największe z Wysp Balearskich Ibiza, Formentera, Majorka i Minorka tworzą zróżnicowany archipelag na wschód od kontynentalnej części Hiszpanii. Ibiza, należąca do najmodniejszych europejskich kurortów, jest niepowtarzalna: ulice miast zapełnia kolorowy tłum, a latem można tu spotkać birbantów chyba ze wszystkich hiszpańskich miast, od Sewilli po Barcelonę. Ludzie mieszkający na Ibizie są bardzo tolerancyjni (chętnie odwiedzają ją homoseksualiści). Formentera to mała, nieco ustronna wysepka, będąca czymś w rodzaju plażowego dodatku do Ibizy (choć próbuje się ją lansować jako miejsce dla poszukujących samotności artystów i wtajemniczonych turystów). Kreowany obraz Majorki, największej i najbardziej znanej z Wysp Balearskich, również ma przeczyć powszechnym wyobrażeniom, które sprowadzają atrakcje wyspy do słońca, alkoholu i eleganckich hoteli. W przypadku megakurortów nad zatoką Palma i na wschodnim wybrzeżu rzeczywistość potwierdza stereotypy, ale są tu także góry, urocze stare miasteczka, piękne zatoczki oraz sama Palma - jedyne miasto z prawdziwego zdarzenia na Balearach. Majorka to wyspa, na którą przyjeżdża się nie tylko z powodu plaż i życia nocnego, ale również po to, by zwiedzać, wędrować i podróżować. Natomiast położona bardziej na wschodzie Minorka nie jest już tak popularna, a przygnębiające nowoczesne kurorty znajdują się w bezpiecznej odległości od stolicy Maó oraz pięknego, maleńkiego portu Ciutadella. Ibiza Wyspa (po katalońsku Eivissa) to malownicze plaże w zatoczkach, wysokie klify i gęste lasy sosnowe. Przede wszystkim jednak mieszkańcy (ibizencos) i turyści uczynili z niej szczególne miejsce. Tysiące przybyszów wysmarowanych olejkiem do opalania leży na plażach w oczekiwaniu na nocne szaleństwa w barach i klubach nocnych. Przez wiele lat Ibiza była mekką hipisów. Dziś słynie z niepospolitych klubów nocnych - jest światową stolicą nocnego życia. Na wyspie jest siedem spośród najbardziej znanych lokali w Europie. W sezonie letnim występują tu prawie wszyscy słynni prezenterzy muzyki house i mniej znani dyskdżokeje. Całkiem inna, dużo spokojniejsza atmosfera panuje od października do maja, zaś zwłaszcza w miesiącach zimowych, gdy czynny jest tylko jeden klub Pacha, a poza tym funkcjonuje zaledwie parę ekstrawaganckich barów. Główną bazą dla turystów jest miasto Ibiza, stolica wyspy, skąd szybko można dojechać autobusem do dwóch wspaniałych plaż: Ses Salines i Es Cavellet z mnóstwem barów, restauracji i butików. W zaspokajaniu potrzeb przyjezdnych skutecznie konkuruje z Ibizą kurort Sant Antoni de Portmany. Jest to duży ośrodek turystyczny z wielopiętrową zabudową, położony na zachodnim wybrzeżu, nad szeroką zatoką "zachodzącego słońca" obrzeżoną nastrojowymi barami, które mają mniej kosmopolityczny charakter niż te w stolicy i goszczą przeważnie młodych Brytyjczyków. Kolejnym miastem jest mała, dość nieciekawa Santa Euląria des Riu (Santa Eulalia), gdzie wypoczywają głównie rodziny. Turystów może tu jedynie zainteresować śliczny kościół usytuowany na szczycie wzgórza. Na całym wybrzeżu nad małymi zatoczkami (calas) są śliczne plaże (nawet w szczycie sezonu prawie puste), ale żeby dostać się do najlepszych z nich, trzeba mieć własny środek transportu. W głębi wyspy teren jest pagórkowaty i porośnięty gęstymi lasami, a tu i ówdzie leżą malutkie wioski, każda z pięknym bielonym kościołem i jednym czy dwoma nastrojowymi barami. W zamierzchłych czasach miejscowe zasoby soli przyciągnęły tu najpierw Greków, potem zaś Fenicjan i Kartagińczyków, którzy uczynili z wyspy regularny przystanek na trasie swych śródziemnomorskich wypraw - stąd wzięły się setki punickich miejsc grzebania zmarłych. Później Ibiza kwitła przez jakiś czas pod panowaniem Rzymian, po czym przeszła te same koleje losu co reszta Hiszpanii: opanowana kolejno przez Gotów i Maurów, została wyzwolona przez Katalończyków na początku XIII w. Potem zaczął się okres upadku i mimo odżywających zapędów imperialnych Ibiza całkiem straciła na znaczeniu. Dopiero w połowie XX w. osiągnęła status najbardziej eleganckiej wyspy Balearów. Miasto Ibiza Z wielu powodów miasto Ibiza (Ciutat d'Eivissa) jest najatrakcyjniejszym miejscem na wyspie. Większość gości zatrzymuje się w wynajętych kwaterach prywatnych lub małych hostales - innymi słowy, mniej jest dużych hoteli, które zwykle psują krajobraz. Przybywając do miasta od strony morza, można w pełni podziwiać od frontu średniowieczne mury wzniesione jako naturalne przedłużenie skalistych klifów strzegących portu. Nad starą dzielnicą w obrębie murów wznosi się solidna bryła katedry, której zegar (często wskazujący niezbyt dokładny czas) świeci przez całą noc nad zatoką. Dni spędza się zwykle na plażach Ses Salines i Es Cavellet lub na bliższej, lecz nie tak przyjemnej Figueretes. W lecie, pośród bielonych budynków stłoczonych w okolicy portu, kręcą się tłumy przyjezdnych odwiedzających modne butiki czynne aż do 2.00 i stragany, gdzie sprzedaje się wszystko: od biżuterii i ubrań po płyty CD z wyborem dyskotekowych nagrań popularnych na Ibizie. Bary są czynne do 4.00 lub dłużej, potem zabawa przenosi się do klubów nocnych, a gdy robi się jasno, wszyscy zbierają się w klubach-barach. W ciągu dnia, oprócz leżakowania, miło jest powałęsać się uliczkami, zaglądając do paru skromnych muzeów czy nowoczesnych galerii sztuki, które może nie zadziwiają bogactwem zbiorów, ale na pewno zaskakują cenami. Główne atrakcje Dalt Vila - zwiedzanie otoczonej murami starówki miasta Ibizy przywodzącej na myśl dzielnicę arabską i wpisanej na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Plaże Ibizy - dziesiątki pięknych półkolistych zatoczek z plażami, takimi jak Benirrąs i Cala Mastella. Kluby w mieście Ibiza - olbrzymie obiekty, najlepsi światowi dyskdżokeje i idealnie hedonistyczna atmosfera. Ses Salines i Es Cavalle Na południe od miasta Ibizy, na obszarze wielu kilometrów kwadratowych, między lotniskiem a wybrzeżem, rozciągają się pola solankowe. W starożytności właśnie dzięki złożom soli (salinas), cennym dla Kartagińczyków, wyspa była bardzo ważnym punktem na trasach handlowych. Nawet do niedawna sól miała tu duże znaczenie gospodarcze, a jedyna na wyspie linia kolejowa łączyła złoża z dokiem La Canal, gdzie co tydzień zawijał ogromny statek, na który ładowano morską sól, białą, z lekkim odcieniem różu. Choć linia kolejowa już nie funkcjonuje, a turystyka jest o wiele bardziej dochodowa, sól wydobywa się do dziś. W okolicy są dwie plaże. Do zachodniej, Ses Salines, dojeżdżają regularnie autobusy z miasta Ibizy. Pas drobnego, białego piasku ciągnie się łukiem między krystaliczną wodą zatoki a wydmami i sosnami. Krótki spacer wśród skał lub wędrówka ścieżkami wijącymi się pośród wydm dzieli Ses Salines od bardziej zacisznej, choć dość podobnej plaży Es Cavallet. Starówka Do otoczonej murami starówki prowadzi Portal de ses Taules - monumentalna, potrójna brama, która niegdyś miała bronić miasta przed najcięższym ogniem artyleryjskim. Teraz służy jako wejście na teren wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO (cała historyczna enklawa Dalt Vila otrzymała ten status w grudniu 1999 r.). Ważnym zabytkiem miasta jest XIII-wieczna gotycka katedra, ostatnia z kilku sakralnych budowli wzniesionych w tym punkcie w ciągu ponad 2 tys. lat. Najpierw to kluczowe miejsce nad przystanią zdobiła świątynia kartagińska, później zastąpiono ją rzymską, a w końcu meczetem. Wybudowana na jego miejscu katedra to majestatyczna, surowa gotycka konstrukcja wzmocniona potężnymi przyporami. Museu d'Arqueolňgic d'Eivissa i Formenterakryje interesujące znaleziska archeologiczne. Za murami Sa Penya, dzielnica dolnego miasta, mniej imponująca i nie tak stara jak Dalt Vila, przycupnęła między portem a murami, tworząc labirynt pochyłych przejść i wąskich uliczek pośród bielonych domów z balkonami. Kuchnia Tradycyjna kuchnia balearska, zbliżona do katalońskiej, nie jest zbyt wyrafinowana, ale typowe dla niej pożywne zupy mięsne, owoce morza i ostro przyprawiane dania mięsne zadowolą niejednego smakosza. Podobnie jak w wielu innych regionach Hiszpanii, po latach zapomnienia przeżywa ona coś na kształt renesansu; restauracji specjalizujących się w Cuina Mallorquína jest dziś pod dostatkiem i warto zajrzeć choćby do jednej. Koniecznie trzeba też odwiedzić na wyspach jakąś cukiernię (pastisseria), by skosztować miejscowych słodyczy, a zwłaszcza chluby balearskiej gastronomii, jaką są niewątpliwie ensaimadas (rodzaj zawijanych bułeczek z ciasta francuskiego). Tapas Tapas to drobne przekąski, składające się z trzech, czterech kawałków ryby, mięsa lub warzyw, serwowanych w sosie bądź z odrobiną sałatki, tradycyjnie dodawane kiedyś bezpłatnie do napojów. Wybrane imprezy Styczeń 16 Revetla de Sant Antoni Abat (wigilia dnia św. Antoniego) - obchodzona przy blasku ognisk (foguerons) w Palmie i wielu wioskach na Majorce, też w Sant Antoni (Ibiza). 17 Beneides de Sant Antoni (błogosławieństwo św. Antoniego). Fiestę w dniu św. Antoniego uświetniają procesje w wielu miastach Balearów. 21 Festa de Santa Agnčs de Corona (Ibiza). Tradycyjne tańce, koncerty i pokazy ogni sztucznych. Luty Karnawał We wszystkich miastach i wioskach na wyspach tydzień poprzedzający post wypełniają marsze i parady kostiumowe. Marzec 19 Festa de Sant Josep (Ibiza). Koncerty muzyki klasycznej zakończone pokazem sztucznych ogni. Kwiecień 5 Festa de Sant Vincent. Mała wiejska fiesta na Ibizie. 23 Festa de Sant Jordi (Ibiza). Tradycyjne tańce (ball pages) w Sant Jordi i rozdawanie książkowych prezentów na całych Balearach. Czerwiec 23–25 Festa de Sant Joan, z pojedynkami rycerskimi, muzyką ludową, tańcami i procesjami. Bardzo huczne są obchody w Sant Joan (Ibiza), urozmaicone rozpalaniem ognisk i pokazami ogni sztucznych. Lipiec 15–16 Día de Virgen de Carmen. W święto patronki marynarzy i rybaków urządza się parady i święci łodzie. Największe wrażenie robią uroczystości w mieście Ibizie i w La Savina (Formentera). Sierpień 8 Sant Ciriac. Mała uroczystość w Dalt Vila (Ibiza) upamiętniająca rekonkwistę w 1235 r.; masowa walka na arbuzy w Es Soto i wspaniały, kolorowy pokaz sztucznych ogni na przystani. Drugi tydzień Festa de Sant Llorenç. Huczna zabawa z kawalkadą pędzącą ulicami w Alaior (Minorka) i małe święto w Sant Llorenç (Ibiza). Listopad 16 Festa de Santa Gertrudis (Ibiza). Tańce ludowe i koncerty na placu wioski. Wybrzeże wschodnie miejscowość Santa Euląria Des Riu i plaże Cala Llenya, Cala Mastella, Cala Boix, Cala De Sant Vincent, gdzie plażę szpecą wielkie betonowe hotele. Wybrzeże północne miejscowości Sant Joan, Portinatx, Sant Miquel, plaże Cala Sant Vincent, Cala D'en Serra, jaskinie Cova de Can Wybrzeże zachodnie: miejscowości Sant Antoni, Santa Agnés De Corona, Sant Josep, plaże Cala Salada, Cala Bassa.

Hiszpania - inne regiony

Costa Brava Costa del Sol El Hierro Formentera Fuerteventura Lanzarote Majorka Teneryfa