Hiszpania Formentera

Opis

Cztery największe z Wysp Balearskich - Ibiza, Formentera, Majorka i Minorka - tworzą zróżnicowany archipelag na wschód od kontynentalnej części Hiszpanii. Ibiza, należąca do najmodniejszych europejskich kurortów, jest niepowtarzalna: ulice miast zapełnia kolorowy tłum, a latem można tu spotkać birbantów chyba ze wszystkich hiszpańskich miast, od Sewilli po Barcelonę. Ludzie mieszkający na Ibizie są bardzo tolerancyjni (chętnie odwiedzają ją homoseksualiści). Formentera to mała, nieco ustronna wysepka, będąca czymś w rodzaju plażowego dodatku do Ibizy (choć próbuje się ją lansować jako miejsce dla poszukujących samotności artystów i wtajemniczonych turystów). Kreowany obraz Majorki, największej i najbardziej znanej z Wysp Balearskich, również ma przeczyć powszechnym wyobrażeniom, które sprowadzają atrakcje wyspy do słońca, alkoholu i eleganckich hoteli. W przypadku megakurortów nad zatoką Palma i na wschodnim wybrzeżu rzeczywistość potwierdza stereotypy, ale są tu także góry, urocze stare miasteczka, piękne zatoczki oraz sama Palma - jedyne miasto z prawdziwego zdarzenia na Balearach. Majorka to wyspa, na którą przyjeżdża się nie tylko z powodu plaż i życia nocnego, ale również po to, by zwiedzać, wędrować i podróżować. Natomiast położona bardziej na wschodzie Minorka nie jest już tak popularna, a przygnębiające nowoczesne kurorty znajdują się w bezpiecznej odległości od stolicy Maó oraz pięknego, maleńkiego portu Ciutadella. Formentera Jedenaście mil morskich (mniej więcej 22 km) na południe od Ibizy leży Formentera, najmniejsza spośród zamieszkanych Wysp Balearskich (5,6 tys. mieszkańców). W rzeczywistości są to dwie wysepki połączone wąskim, piaszczystym przesmykiem, których długość ze wschodu na zachód wynosi 20 km. Droga z Ibizy jest krótka, ale silne prądy sprawiają, że płynie się powoli i mozolnie ponad godzinę. Historia Formentery biegła mniej więcej tymi samymi torami co historia Ibizy, z tym że przez ponad 300 lat - od początku XV w. po schyłek XVII w. - wyspa nie była zamieszkana ze względu na niedostatek wody i zagrożenie najazdem tureckich piratów. W okresie panowania Rzymian Formentera była ważnym ośrodkiem rolniczym (stąd nazwa, pochodząca od słowa frumentaria - spichlerz), dlatego kiedy w 1697 r. zaludniono ją na nowo, a ziemia została podzielona pod uprawę. Dziś wyspa jest w większej części jałowa, a nieliczne zbiory, tak jak na Minorce, muszą być chronione przed wichrami. Na większości terenów krzewi się dziko rosnący rozmaryn, dostarczający schronienia tysiącom seledynowych ibizyjskich jaszczurek ściennych (Podarcis pityusensis), którym doskonale służą suche tereny porośnięte krzakami. Obecnie głównym źródłem dochodu mieszkańców są turyści (zwłaszcza z Niemiec, Włoch i Wielkiej Brytanii), których przyciągają najdłuższe, najbielsze i najmniej zatłoczone plaże w Hiszpanii (niestety, wyspa staje się coraz bardziej popularnym celem jednodniowych wycieczek z Ibizy, przez co utraciła swoją dziewiczość). Skąpe zasoby słodkiej wody skutecznie powstrzymują rozwój zabudowy - Formentera dysponuje ok. 40 hostales i hotelami. Główne atrakcje Wypływając z portu Ibizy, najpierw widzi się wspaniałą skałę z cytadelą, a zaraz potem małe wysepki zwiastujące bliskość Formentery, wśród których jedną z najmniejszych jest Illa d'es Penjats (Wyspa Wisielców), niegdyś ostatni przystanek skazańców z Ibizy. Stolica wyspy, Sant Francesc Xavier, jest oddalona od morza o kilka kilometrów, można więc dotrzeć tam pieszo, ewentualnie pojechać autobusem lub taksówką albo od razu wypożyczyć rower bądź samochód. Jedynym zabytkiem jest potężny, ufortyfikowany kościół górujący nad dużym placem w centralnej części miasta, obecnie pozbawiony armat, które kiedyś chroniły budowlę. Na wschód od stolicy, przy głównej drodze leży maleńka miejscowość Sant Ferran, drugi co do ważności ośrodek miejski na wyspie. Es Pujols, największa miejscowość rekreacyjnej w okolicy, choć malutkiej w porównaniu z kurortami na Majorce czy Hiszpanii kontynentalnej, leży przy dwóch niewielkich plażach otoczonych postrzępionymi skałami, wokół których rosną sosny. Piasek jest bielutki, usiana wysepkami zatoka z czystą, płytką wodą wygląda uroczo, ale w niewielkiej odległości od brzegu widać brzydkie hotele, które zniechęcają do dłuższego pobytu. Na północny zachód od Es Pujols wysuwa się w stronę Ibizy piaszczysta odnoga - półwysep Es Trucadors. Otacza go kilka długich plaż, m.in. Platja de ses Illetes na zachodnim brzegu. Wąski przesmyk oddziela koniec półwyspu od niezamieszkanej wyspy S'Espalmador. Kuchnia Tradycyjna kuchnia balearska, zbliżona do katalońskiej, nie jest zbyt wyrafinowana, ale typowe dla niej pożywne zupy mięsne, owoce morza i ostro przyprawiane dania mięsne zadowolą niejednego smakosza. Podobnie jak w wielu innych regionach Hiszpanii, po latach zapomnienia przeżywa ona coś na kształt renesansu; restauracji specjalizujących się w Cuina Mallorquína jest dziś pod dostatkiem i warto zajrzeć choćby do jednej. Koniecznie trzeba też odwiedzić na wyspach jakąś cukiernię (pastisseria), by skosztować miejscowych słodyczy, a zwłaszcza chluby balearskiej gastronomii, jaką są niewątpliwie ensaimadas (rodzaj zawijanych bułeczek z ciasta francuskiego). Tapas Tapas to drobne przekąski, składające się z trzech,czterech kawałków ryby, mięsa lub warzyw, serwowanych w sosie bądź z odrobiną sałatki, tradycyjnie dodawane kiedyś bezpłatnie do napojów. Wybrane imprezy Maj 30 Festa de Sant Ferran w Sant Ferran. Lipiec 15–16 Día de Virgen de Carmen. W święto patronki marynarzy i rybaków urządza się parady i święci łodzie. Największe wrażenie robią uroczystości w La Savina. Grudzień 3 Día de Sant Francesc w Sant Francesc Xavier. Tańce, ogniska i pokazy ogni sztucznych.

Hiszpania - inne regiony

Costa Brava Costa del Sol El Hierro Fuerteventura Ibiza Lanzarote Majorka Teneryfa