Chorwacja Istria

Istria

państwo:Chorwacja

język:chorwacki

waluta:Kuna Chorwacka (HRK)
zasilanie:220 V 50 HZ

Pogoda - Istria:

Przeważnie pogodnie, 17°C
wiatr wschodni, 11 km/h.

Last minute

Wybierz inny kraj:

Chorwacja - regiony i miasta:

Opis

Słoneczna pogoda, błękitne niebo, którego nie mąci nawet jedna chmurka, ciepła, kryształowo czysta woda oraz otoczone bujną zielenią zaciszne zatoki, w których można się kąpać do woli – idealne wyobrażenie wakacyjnego raju. Oprócz tego stare malownicze miasteczka pełne skarbów sztuki, idylliczne wioski i gościnni mieszkańcy. Wszystko to sprawia, że Istria i Kvarner wraz z położonymi u ich wybrzeży wyspami już od dziesiątek lat są niezwykle popularnymi centrami urlopowo-wypoczynkowymi na wschodnim wybrzeżu Adriatyku. Region ten aż do początku XX w. zastrzeżony był jedynie dla rodzin cesarsko-królewskich. Od lat 50. XX w. przybywają tu co rok przede wszystkim urlopowicze z Niemiec, Austrii i Włoch. Ponieważ liczba osób spragnionych słońca i morza rosła, nie szczędzono inwestycji budowlanych na wybrzeżu, wznosząc z prawdziwym rozmachem hotele, place kempingowe, obiekty wypoczynkowe i rekreacyjne z kompleksami sportowymi, bary, dyskoteki, kawiarnie i restauracje. Bawiący na wakacjach wczasowicz właściwie nie odczuwał, że w Jugosławii panuje system komunistyczny. Dało się go zauważyć co najwyżej podczas zakupów lub przy obsłudze gości. Ten przepiękny świat turystyki zadrżał w posadach latem 1991 r. Po proklamowaniu niepodległości przez Chorwatów i Słoweńców jugosłowiańskie władze wysłały przeciwko nim czołgi, jednak rozpadu tego wielonarodowego państwa nie można już było zatrzymać. Na pokój przyszło czekać cztery lata. Istria i Kvarner nigdy nie były sceną działań wojennych, tak więc już od lata 1993 r. liczba przybywających tu gości z roku na rok rośnie.

Klimat

Łagodny klimat jest wynikiem wpływu Morza Śródziemnego. Letnie dni są przeważnie słoneczne ciepłe, noce zaś przynoszą odświeżające ochłodzenie. W Loąinj średnia temperatura powietrza w sierpniu wynosi 23,5°C, w Puli – 22,8°C. Od czasu do czasu czarne chmury przetaczają się przez błękitne niebo, z którego popołudniami lub wczesnymi wieczorami spływają strugi deszczu w towarzystwie gwałtownych burz. Dzięki opadom rośliny są intensywnie zielone aż do późnej jesieni. Łagodne zimy (średnia temperatura w Loąinj w styczniu wynosi 7,6°C, w Puli – 5,7°C) sprawiają, że sezon turystyczny trwa cały rok. W okresie wczesnego lata Adriatyk, którego maksymalna głębokość u zachodnich wybrzeży Istrii wynosi zaledwie 40 m, ociepla się szybko do temperatury ponad 20°C. Średnia temperatura wody w sierpniu waha się między 23°C a 26°C, zimą zaś rzadko spada poniżej 10°C.

Kościół

W Słowenii i Chorwacji ponad 80% ludności to katolicy. Władze Ludowej Republiki Jugosławii uważały, że religia jest prywatną sprawą obywateli, dlatego nie zabraniały im chodzić do kościoła. Młodzi ludzie okazywali jednak niewielkie zainteresowanie sprawami religijnymi, tak więc Kościół, jako instytucja, musiał się pogodzić ze swoją drugoplanową rolą w społeczeństwie socjalistycznym. Rozpad Jugosławii, któremu towarzyszyły krew, łzy, żałoba i rozpacz, na powrót sprowadził ludzi przed ołtarze. Kościół ponownie odzyskał swoje stałe miejsce w społeczeństwie jako pocieszyciel strapionych dusz, ale także jako organizator pomocy humanitarnej, odgrywając tym samym coraz większą rolę również w wielkiej polityce. Świeżo odrestaurowane świątynie odwiedzane są przez rzesze starych i nowych wyznawców. W Chorwacji uroczystym aktom państwowym, jak choćby przekazanie nowego budynku użyteczności publicznej czy otwarcie nowej ulicy, towarzyszy dziś błogosławieństwo ze strony Kościoła.

Nudyści

Istria i Kvarner były pierwszymi twierdzami naturyzmu. Pozostają nimi zresztą do dziś, gdyż nie brakuje tu kempingów i zespołów wypoczynkowych zarezerwowanych wyłącznie dla zwolenników zażywania kąpieli słonecznych nago. Amatorów naturyzmu można też spotkać w innych miejscach, zwłaszcza na nieco odludnych plażach. Pozycję pioniera kultury naturystycznej uzurpuje sobie wyspa Rab, od czasu, gdy w 1936 r. król Anglii Edward VIII wraz z małżonką Wallis Simpson zanurzyli się w morskie fale, tak jak ich Bóg stworzył. Na słoweńskim wybrzeżu nie ma specjalnie oznaczonych stref dla naturystów, jednak poza kąpieliskami przybrzeżnymi kąpiel nago jest szeroko praktykowana.

Kulinarna różnorodność

Najpierw szklanka wody? Zarówno w restauracji, jak i w gospodzie czy konobie można zwrócić się do kelnera z prośbą o wodę, mówiąc: Jednu èaąu vode, molim („Poproszę szklankę wody”), chyba że uczynny kelner postawił już na stole dzbanek z wodą. Woda z kranu to zawsze bezpłatny poczęstunek w każdym lokalu. Za wodę mineralną (mineralna voda) z butelki trzeba już zapłacić. W hotelach turystom standardowo oferuje się nie tylko śniadanie w bufecie, ale często także sałatki, zupy, a także przekąski do dań głównych na zimno i na ciepło. Z trzech lub pięciu dań głównych urlopowicz wybiera zazwyczaj już wieczorem potrawę na następny dzień. Jednak nie zawsze obfitość wyboru świadczy o jakości potraw. Do najpopularniejszych dań w kuchni hotelowej należą frytki i jarzyny, podawane ze sztuką mięsa z grilla – udkiem kurczaka, cienkim stekiem wołowym lub niewielkich rozmiarów sznyclem wieprzowym. Co prawda w jadłospisie potrawy te figurują jako trzy różne dania, lecz żadna z nich z osobna nie jest typową specjalnością kuchni na Istrii czy w regionie Kvarneru. Różnorodność istryjskiego krajobrazu oraz historii kultury tego regionu znajduje odzwierciedlenie w kuchni lub też, dokładniej rzecz ujmując, w kuchniach. Ogólnie można bowiem wyróżnić dwie tradycje kulinarne: jedną na wybrzeżu i drugą w głębi kraju. Wszystkie morskie stworzenia, które wpadną rybakowi w sieć, przyrządzane są przez panią domu jako codzienny posiłek dla całej rodziny, zawsze z dodatkiem oliwy z oliwek, często z domieszką pikantnych ziół, wawrzynu, czosnku i pietruszki, a niekiedy również z dodatkiem wina domowej roboty (najlepiej jednak ze wszystkim jednocześnie). Prawdziwym przysmakiem są małe sardynki marynowane w sosie winno-cebulowym. Za szczególnie szlachetne uważane są ryby białe: okonie (zubatac), leszcze (orada), sole (list), okonie morskie (brancin). W wielu rodzinach rybaków popularnością cieszą się małże i scampi z risotto, tym bardziej że głowa rodziny chętnie sprzedaje cały połów po korzystnej cenie do najbliższej restauracji. W restauracjach na wybrzeżu w karcie dań można znaleźć przede wszystkim morskie przysmaki. Są one jednak znacznie droższe niż potrawy mięsne, mimo że Adriatyk w tych okolicach jest jeszcze czysty i obfituje w ryby. Zdaniem miejscowych, winę za to ponoszą Włosi, którzy potrafią docenić znakomitą jakość przysmaków i każą sobie za to odpowiednio płacić. Zamawiając dania rybne, trzeba uważać na subtelne odcienie znaczeniowe nazw. I tak na przykład riba, ribe, riblji specijalitete oznaczają: rybę (jedną), ryby, rybne przysmaki. Drobne różnice językowe mogą drogo kosztować, zwłaszcza gdy trafi się na nieuczciwego kelnera, który zamiast jednej ryby (lub nawet kawałka) przynosi całą patelnię z kilkoma rybami. Aby uniknąć takich sytuacji, najlepiej poprosić kelnera o pokazanie danej ryby, zanim powędruje ona na patelnię. Wzrost cen nie oszczędził również gastronomii. Czasy, kiedy wakacje w Chorwacji i Słowenii były tanie, dawno już minęły. Na wybrzeżu za posiłek składający się z przystawki, dania głównego oraz deseru wraz z napojem (dla jednej osoby) trzeba zapłacić ok. 15–20 euro. Pięćdziesiąt najlepszych restauracji i zajazdów, sprawdzonych i ocenionych, opisano w broszurze Istra Gastro, którą można zamówić przez biuro informacji turystycznej Cała Istria to kraj wina – typowe gatunki dla tego regionu to taren (białe) i malazija (czerwone), choć wytwarza się również merlot, cabernet, pinot, muskat, chardonnay i savignon. Uwieńczeniem każdego posiłku jest domowa wódka ze śliwek (ąljivovica) lub winogron (lozoaèa) oraz espresso Podobnie jak w całej Chorwacji również na Istrii w jadłospisie figuruje tzw. hladni pladanj – rodzaj zimnej przekąski, składającej się najczęściej z mięsa, sera oraz świeżych lub konserwowanych warzyw. Istarski pladanj to przystawka składająca się z cienko pokrojonej szynki (istarski prąut), owczego sera i zielonych oliwek.